Posts tonen met het label Gelul in de ruimte. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Gelul in de ruimte. Alle posts tonen

donderdag 19 juli 2012

Wat je moet weten over de Dominicaanse Republiek


Indien je plannen hebt om naar de Dominicaanse Republiek te komen om te wonen en werken dan dien je rekening te houden met een totaal andere mentaliteit dan in Nederland gebruikelijk is.
Als voorbeeld zal ik de Internet provider Claro gebruiken. Indien in Nederland problemen met je internet verbinding zijn dan zijn er wegen om dit in de publiciteit te krijgen. Ik denk aan Ziggo en dat de topman in praat programmas ter verantwoording werd geroepen. In Nederland geldt dat je kwaliteit voor je geld wil. Hier in de Dominicaanse Republiek willen we dat ook, maar als gringo wordt je gewoon uitgelachen.

Kortgeleden wilden we hier een upgrade hebben om onze snelheid te verhogen van 3 MB naar 6 MB. Dit alles kan tegenwoordig, althans volgens de website. De medewerkers van Claro zijn ook happig om dit nieuwe contract af te sluiten. In de praktijk betekende deze omschakeling dat ze vanaf de straat een nieuwe, betere kabel moesten aansluiten en we werden voorzien van een nieuw modem. Doch deze nieuwe snellere kabel werd aangesloten op het bestaande oude kabelssyteem, waar kennelijk niet meer dan 3 mb doorheen komt. Ik liep al te mijmeren hierover of dit wel zo logisch is tijdens de montage. Want hoe krijg je een hogere snelheid door een kabel die hiervoor niet is ontwikkeld. Maar bij Claro zien ze dat anders. Ze sluiten het contract met je en je mag de hogere nieuwe rekening gaan betalen, maar leveren geen betere kwaliteit.

Toen de installatie gerealiseerd was, gingen we een speedtest doen en de uitkomst was dat de snelheid nu een downgrade had ondergaan naar 1 MB!
We hadden dus met dit nieuwe systeem 2 MB aan snelheid ingeleverd. Dit resulteerde in heftige gesprekken van de monteur met het kantoor van Claro en het verhaal was dat ze dus ieuwe kabels moeten gaan trekken. Ik vraag me werkelijk af of ze dit niet van te voren hadden moeten realiseren en dan pas de aansluiting op ons huis hadden moeten maken.

Nu kregen we te horen dat ze dit morgen zouden gaan doen, het trekken van deze nieuwe kabels. Maar ik kreeg al lachkriebels toen ik dit hoorde en antwoorde dat ik de monteur waarschijnlijk over een week of twee wel weer zou zien. Dit blijkt inderdaad het geval te zijn. Tot twee maal toe hebben we nu te horen gekregen dat ze zouden komen van Claro, maar geen mens gezien.

Deze mentaliteit kennen we niet in Nederland. Het zijn oplichtingspraktijken, valsheid in geschrifte wegens het aanbieden van 6 MB via hun website en het niet nakomen van hun constractuele verplichtingen. Het allerergste is dat de commuicatie met Claro een hopenloos geval is. Er is geen doorkomen aan. Indien je belt dan krijg je een imposant registratie nummer, maar doorgaans gebeurt er helemaal niets. Ze laten je aan je lot over.
Dit soort praktijken dien je te weten als je plannen mocht maken naar dit prachtige eiland te komen. Je hebt hier geen rechten als gringo, ze nemen je geld en persen alles uit je en als je klaagt dan kan je alle service wel vergeten.

dinsdag 24 april 2012

Waarnemingen in de Dominicaanse Republiek

Het is nu werkelijk heel lang geleden dat ik hier iets heb geschreven.
Het leven hier in de Dominicaanse Republiek 'glijdt voorbij'. Ik ben tot zover in Cabarete gebleven. Dit is een kleine badplaats aan de noordkust, dichtbij plaatsen als Sosua and Puerto Plata. In Cabarete voelt men de economisch crisis die door de wereld waart. Veel mensen hier zijn afhankelijk van het toerisme. Ondanks de cijfers die er rooskleuring uitzien van het Ministerie van Toerisme alhier, blijft het aantal toeristen hier in deze streek achter.
Wellicht dat hier voor de gewone toerist ook niet zoveel te beleven is. Het is een nogal eenzijdig gebeuren en draait hoofdzakelijk rond het windsurfen en Kite boarding. Naast de restaurants en wat uitgaans gelegenheden is hier eigenlijk ook niet zo gek veel voor de toeristen. Dit als men puur het badplaatsje Cabarete bekijkt.
Het strand in Cabarete is heerlijk, de zee is altijd warm en vol met golven. Door de passaat winden en het klimaat is heerlijk. Alhoewel er de afgelopen winter wel erg veel regen is neergedaald over dit gebied is de temperatuur toch zeer aangenaam geweest. Het is hier gewoon nooit echt koud!

Vieze mannetjes
De kreet 'vieze mannetjes' hoorde ik van een Nederlands hotel eigenaresse in Sosua. Vieze mannetjes die meisjes meenemen naar hun kamer in het hotel. Het is een geaccepteerd beginsel in Sosua. Het percentage 'meisjes' in Sosua is 75 meisjes tegen één 'vies mannetje'. Zelf ben ik nu ook op de leeftijd gekomen dat ik ook tot de groep vieze mannetjes dien te behoren.
Toegegeven! Ik zie de fysieke schoonheid die deze 'meisjes' hebben met hun welgevormde, soeple, gebruinde, wellustige jonge meisjeslichamen. Men ziet ook deze 'vieze mannetjes' en meisje hand in hand als een verliefd stelletje rond lopen. Ondanks alle gedachten die op zo'n moment door mijn hoofd spoken ben ik tegelijkertijd gedwongen om te kijken.
Het is een harde wereld waarin deze meiden zich bevinden.

Sosua, maar ook andere steden in de Dominicaanse Republiek hebben veel van dit soort mogelijkheden. Dit is het soort van informatie wat je niet in de reisgidsen van Hotelplan en Arke terugvindt.

Armoede
Het is de diepe armoede en totale uitzichtloosheid die dit soort toestanden in de hand werkt. Dit zal geen wereldnieuws zijn. U in Nederland ziet dit soort beelden ongetwijfeld van allerlei derde wereld landen, maar het van dichtbij zien geeft toch andere overdenkingen.
Het is van dag tot dag overleven voor velen families. Er heerst binnen de families een naar mijn waarneming een ongekend hoog solidariteits gevoel. De sfeer van delen met elkaar is groot. Zo groot zelfs dat ment er niet voor terug deinst geld te ontvreemden als een Dominicaanse bij een persoon op bezoek komt. Zeer van nabij heb ik dit nu ondervonden hoe een 'dame' ijskoud 30.000 peso's, ongeveer 600 euro wegnam. Dit binnen een 'vertrouwelijke situatie'. Terug ging naar haar familie in Santo Domingo waar ze het geld onder familie heeft verdeeld. Enkele nadien stond ze weer op de stoep en de persoon van wie ze het geld had weggenomen kon er schijnbaar mee leven. Dit schijnt heel gebruikelijk te zijn. Haar argument was dat de familie geld nodig had en stelen is dan heel normaal als je de kans krijgt. Velen van dit soort verhalen heb ik nu in de afgelopen twee jaar gehoord.
Het credo is dus: zorg dat je een kluis hebt in huis.

Schoonheid
De natuur hier is nog prachtig en ongerept. Tenminste buiten de grote steden. Hier leef ik heel dicht in de natuur, op een manier die in Nederland ondenkbaar is. De fruitbomen staan rondom me en geven overvloedig fruit en veel meer. Voor een city man zoals ik was dat wel even wennen aangezien er ook veel dieren leven is. Maar als je 's avonds buiten zit en de rust over je voelt komen en de geluiden die opstijgen uit het jungle gebied achter ons dan voel je heel dichtbij en vloei jezelf ook terug in een natuurlijker staat van zijn. Iets wat ik veel landgenoten kan aanbevelen.

Ik zal, zoals ik altijd beloof, nog meer gedachten plaatsen over mijn waarnemingen hier. In dit prachtige land met zijn donkere keerzijdes. Toch schijnen de mensen hier er minder onder te lijden en alles veel meer in familie verband op te vangen. Iets wat wij Nederlanders grotendeels ontwent zijn die manier van 'delen' zoals zij het hanteren.

Tot snel!

vrijdag 22 oktober 2010

De teerling is geworpen!

Laatst was ik in een restaurant, alwaar een sappige, heerlijk, smeuïge Dominicaanse serveerster werkt en ik wilde iets tegen haar zeggen. Je kent dat wel…iets leuks…van die stomme dingen die mannen kunnen doen…denkende dat ze daar iets mee bereiken…ach het zit ook in mijn genen denk ik dan maar….. in een poging mezelf goed te praten…

Maar er kwam alleen achterlijk stom gebroddel uit mijn mond. Ik was niet in staat om een normale Spaanse zin te formuleren. Ineens kwam er een golf irritatie in me op zetten en toen wist ik het. De tijd was daar! Deze jongen gaat Spaanse les nemen. Kost wat het kost. Nu deze laatste gedachte kwam ik weer snel op terug. Toen ik ging informeren over wat de prijzen waren. Allemaal toeristenprijzen. Zo’n duizend US Dollar per maand was niet raar. Daar had ik dus geen trek in. Toen ik een dag later met mijn Canadese buurman  in de pool lag en we wat aan het bijpraten waren adviseerde hij aan de manager -van het appartementen complex waar we wonen- te vragen. Zij kende weer iemand die veel verschillende talen spreekt en daarin les geeft.
Ik vatte weer in vuur en vlam, want nieuwe mogelijkheden diende zich aan. Want deze jongen gaat geen duizend US Dollar betalen. Een les die ik hier in de Dominicaanse Republiek al heb geleerd is het nooit op te geven. Het kan altijd goedkoper en beter!

Dus na een kennismakingsgesprek met deze Duitse Dame heb ik vandaag mijn eerste les gekregen. Vanaf nu kan ik zeggen “Soy estudiante de Español!” Si SI! Het is maar dat u het weet! Glimlach

Over een paar maanden kan ik hoogstwaarschijnlijk tegen de eerder vermelde serveerster zeggen “Goh…wat ben jij een ongelofelijk lekker wijf!” Zonder te stotteren.
Dat is mijn levensdoel geworden!

zondag 12 september 2010

Nieuwe muziek website Music impassioned!

De laatste tijd ben ik erg druk bezig geweest met mijn laatste ontwerp voor een muziek website. Dit als opvolging van www.jazzlinks.net
Een site die naar mijn smaak verouderd was, doordat het in HTML is gemaakt en niet die ‘moderne’ web 2.0 dingetjes heeft. Zoals post direct door kunnen sturen naar Facebook, Twitter en Google buzz. Of Newreaders kunnen vullen met de nieuwe items door middel van RSS. Dus ineens was daar het idee en zie hier: http://music-impassioned.blogspot.com/

logo-impassioned-1000px

Music impassioned database. Het heeft een label systeem, die de website kan laten functioneren als een database. Mede ook door de search mogelijkheden van Google. Als de website over een poosje goed in de Google index zit dan wordt het allemaal perfect weergegeven. Dit is natuurlijk schitterend ten opzichte van de oude Jazzlinks.net website. Op dit moment ben ik druk doende alle oude jazzlinks.net content over te hevelen.
Een aardige klus kan ik wel stellen en dan ga ik op zoek naar nieuwe soorten muziek om de website mee te gaan vullen. Het staat open voor iedere muziek artiest, ook jonge mensen die nog geen geld hebben voor het maken en onderhouden van een site kunnen hier een presentatie krijgen. Dit is een lange termijn project, maar erg leuk om te doen!

Dus daar is mijn tijd de laatste in gaan zitten. Iedere dag op het strand zitten komt op een gegeven moment ook je strot uit zetten. Ik heb projecten nodig om mee bezig te zijn. Ik hou van het scheppen van iets tot iets meer hahaha.

Ik was trouwens in onderhandeling met een Nederlandse die een huis heeft in Samana / Las Terrenas. Maar mensen doen maar wat tegenwoordig. Ze roepen en zeggen maar wat. Ik had al prijs en datum afgesproken, blijkt ineens dat de Dame in kwestie een huurder die meer betaald en langer blijft. Je reinste woord breuk / contract breuk. Alles staat op papier. Maar ik laat het maar gaan. Ik haat die waardeloze shit van mensen steeds meer. Dat lege gelul. Vreselijk! En je dan verschuilen achter impulsief gedrag om aan je hebberigheid van een paar honderd dollar meer te kunnen verschuilen. Wat daar draait het allemaal om uiteindelijk. Hebzucht. Ik wil gelijk in ‘verschils denken’ gaan schieten en de wetten van oorzaak en gevolg erop los laten. Maar ik laat het maar rustig los.

Ik ben veels te blij met mijn nieuwe creatie. Dus mensen….. stuur het door als je vrienden en relaties hebt in de muziek wereld.
Tot de volgende update!

maandag 12 juli 2010

After pruttelen…of zoiets…

Mijn tv gaat de geest geven! Op de finaledag van het WK voetbal werd mijn beeld op de tv ineens drie-dimensionaal. Dit terwijl ik toch echt een tweedimensionale tv heb. Een goeie dreun op de kast van de tv bracht het beeld terug naar normale proporties, maar het euvel is duidelijk van een chronisch karakter.

Dit is toch symboliek ten top. In het proces van alles wegdoen, geven dan wel verkopen begeeft mijn tv het! Alsof die niet wilde dat ik hem…want volgens mij is het een ‘hem’….zou verpatsen. ‘Hij’ voelde de bui duidelijk aankomen, want ik spiedde al geruime tijd rond naar een potentiele slachtoffer om deze kast van me over te nemen. Tot op heden was dit niet gelukt. ‘Hij’ zal een droevig lot ondergaan nu komende woensdag. Grofvuil zal zijn deel worden. Ik hoop dan maar dat ‘Hij’ hier ook vrede mee heeft.